Yetişim Günceleri Bölüm 1

Ben medeni zamanlardan gelen bir insanım.

Her seferinde bu sözü söylüyordum.

“Ben medeniyetten geliyo- öhö öhö!”

Bunu unuttuğum an delireceğimi biliyorum.

“Bay Seo, annem size bunu getirdi.”

“Çok teşekkürler.”

“Lütfen hemen iyileşin ve yeni sabunlar yapın!”

Yan komşum olan Ju ailesinin kızı yanıma bir sepet haşlanmış patates bırakıp evine döndü.

50 yıl.

Ben 50 yıldır bu lanetli dünyada yaşıyorum.

“Öhö öhö!”

Öksürerek yere yattım.

Günümüz normal başlamıştı. Müdür Kim ve diğer çalışanlar, hep birlikte atölyeye gidiyorduk. Sonrasında bir yarığa girdik ve kendimize geldiğimizde bu garip dünyaya düşmüştük. Ev kadar büyük 3 kuyruklu bir tilki, çift başlı büyük bir yılan ve göklerde uçarken kılıç tutan varlıklar. Okuduğum dövüş sanatları evrenine düşmüştüm. Çok garip olsa da bu dünyaya da alıştık. Çoğu dostum iyi bir hayat elde etti.

Ben hariç…

Müdür Kim, Şef Oh, Bölüm Şefi Jeon, Yardımcı Müdür Oh, Yardımcı Müdür Kang, Şef Kim… Hepimiz aynı araçtaydık. Bu dünyaya geldikten üç gün sonra bölüm şefi Jeon, yardımcı müdür Kang ve şef Oh yetişim mezheplerinden üç kıdemlinin dikkatini çekmişti bile.

Yardımcı müdür Oh, gizemli biri tarafından ırkdaş olduğunu söyleyerek kaçırılmıştı.

Müdür Kim ise dördüncü günde büyük mekanik bir araç süren yaşlı adam tarafından yetenekli olduğu söyleyerek kaçırılmıştı. Ben ve şef Kim dışında herkes alınmıştı bile. Ancak onun da büyük yetenekleri vardı.

Yetişim tekniklerini bilmiyordu ancak 6 ay çalıştıktan sonra üçüncü sınıf bir dövüş yönergesi aldı ve bu dünyaya yön veren bir adam oldu. On yıl sonra en büyük on dövüş sanatçısından biri olduğunu öğrendim. Otuzuncu yılı devirdiğinde artık tüm dünyanın en güçlüsü haline gelmişti, Wulin Birliği’ni kurdu ve on yıl sonra ortalıktan kayboldu.

Bazıları onun üst alemlere yükseldiğini söyledi. İşte hayatımız böyleydi. Aramızdan 3 kişi büyük yerlere gelmiş, birimiz garip adamın ırkdaşı olmuş, birisi anında dahilerin yanına adını yazdırmış, biri ise geç de olsa dahiler salonuna altın harflerle adını yazdırmıştı. Herkesin iyi bir hayatı oldu.

Ama benim olmadı.

“Öhö öhö öhö!”

Benim ne yeteneğim ne de özelliğim vardı.

“Bölüm şefi Jeon, ‘Göksel Altın Yıldırım Vücudu’ gibi özel bir duruma sahipti.”

“Yardımcı müdür Kang da ‘Hayaletsel Dönüşüm Ölümsüz Yin Kökü’ gibi bir şeyi yiyerek uyanış geçirdi.”

“Şef Oh’un da ‘Eşsiz Kutsal Vücut’ gibi bir şeyi vardı.”

“Yardımcı müdür Oh gizemli adamla  gittikten sonra gözleri kapandığında on mil içinde her şeyi görebildiği bir yetenek elde etti.”

Biz ise onlara hayran kalmakla yetinmiştik. Bize de böyle olacağını düşünmüştük. Ama biz öylece kaldık. En sonunda ise 6 ay boyunca amelelik yaptık.

Altıncı aya geldik. Şef Kim artık dayanamadı ve üçüncü sınıf dövüş sanatları aldı. Üç ayda ise bu tektikte ustalaştı.

Yine tek kalmıtşım. Beni de kaderin seçmesini bekledim. Gizli bir yeteneğim olsun istedim. Özel gücüm olsun istedim. Hep bu umuda tutuldum.

Ancak…

10 yıl geçti, 20 yıl geçti, 30 yıl geçti.

Hiçbir şey olmadı.

40 yıl geçti, 50 yıl geçti…

Öhö öhö!

Artık yaşlı bir adamdım.

“Ben dünyadan…”

Elimden gelen tek şey dünyadan geldiğimi hatırlamak. Gökyüzüne baktım. Ne kadar da böbürdenen bir adam olmuştum.

“Huff…”

Biz neden bu dünyaya geldik? Neden onlar yetenek alırken ben hiç almadım?

“Cidden yeteneksiz biri miyim?”

***

Kodeks Library

Çeviri- Hakai

***

50 yıl boyunca bu alemin dilini öğrendim. İşçi olarak çalıştım ve bir yere yerleştim. Sabun yaparak geçimimi sağladım. Eski Çin’den farksız bir yerde olduğum için sabunlarım çok iyi sattı. Ancak bazı hırsızlar formülümü çaldılar ve kendi sabunlarını sattılar. Artık sabunlarım satmıyordu. Bundan dolayı ekmek paramı çıkartmak için tıbbı ot bakımı, alkol yapımı gibi garip işlere karıştım.

Çok yoruldum ben. Ağlamadan duramıyorum artık.

“Neden ben?..”

Seçilmiş kişi değilim diye mi oldu? Hayır, öyle olmadı. Seçilmemiş olsam da, özel biri olmasam da… Ben hayatımı en güzel şekilde yaşadım. Hayatım gözlerimin önünden geçti.

Bu alemin dilinin zorluğu, okuma ve yazmayı öğrenmenin zorluğu, ilk arazimi alırken hissettiklerim, evimi inşaa ederken yaşadıklarım, sabun satmaya başlamam…

Hatta dükkanım bile olmuştu. Ancak bazı kişiler yüzünden bu dükkan da iş yapmamaya başladı. Hayatım o günden itibaren iyice zorlaştı. Haydutlar geldi ve bütün paramı aldı. Garip garip şeyler yaşadım cidden.

“Ben neden başkaları için bu kadar çalıştım ki?”

Elimden geleni yapsam da bu dünya beni kabullenmedi, hak ettiğim şeyi bana vermedi.

“Neden? Bunları hak edecek ne yaptım ben?”

Gözyaşlarım akarken geri yatağıma uzandım. Kış ayındayız, havalar soğuk. Vücudum titreremekten bir cam gibi kırılacak gibi hissettiriyor. Gözlerim kapanıyor…

“Keşke bir şansım daha olsaydı…”

O soğuk gecede elli yıllık acı çekişim bitti.

İlk geri dönüşümü yaşadım.

“Öhö, huf!”

Gözlerimi açtım ve kalktım. Hissedebiliyordum. Gözlerimi kapattığım anda boşluğa düşmüştüm. Soğuk beni yanına almıştı. Ölmüştüm. Ama neden…

“Neden hala yaşıyorum?”

Konuşunca daha da bir şaşırdım.

“Bu ses…”

Vücuduma baktım. Her yerim kırışıklık dolu değildi. Gençtim. Bu dünyadan farklı bir yerdeydim. Ben kendi Dünya’ma geri dönmüştüm. Etrafa bakındım ve durumu anlamaya çalıştım.

“Aman..”

“Neler oluyor?”

“Neredeyim ben?..”

Müdür Kim, şef Oh, bölüm şefi Jeon, yardımcı müdür Oh, yardımcı müdür Kang, şef Kim…

Her şeyin farkına vardım.

“Geri döndüm.”

Bir şeyden daha emindim.

“Buraya yeteneksiz gelmedim.”

Geri dönüş yeteneğine sahiptim!

_____________________________________________________

Serilerden anında haberdar olmak için discord sunucumuza girebilirsiniz!
_____________________________________________________